پدیده ای که فلز به تدریج تحت عمل رسانه های خارجی آسیب می بیند ، خوردگی نامیده می شود. در اصل دو شکل خوردگی ، خوردگی شیمیایی و خوردگی الکتروشیمیایی وجود دارد. خوردگی که در تولید مشاهده می شود ، عمدتا خوردگی الکتروشیمیایی است. هیچ جریان در خوردگی شیمیایی ایجاد نمی شود ، و برخی از محصولات خورندگی در طی فرایند خوردگی تشکیل می شوند. این محصول خوردگی معمولاً روی سطح فلز پوشانده می شود تا یک فیلم برای جداسازی فلز از محیط ایجاد شود. اگر این لایه از محصولات شیمیایی پایدار ، متراکم ، کاملاً و کاملاً محکم با لایه سطح فلز باشد ، باعث کاهش بسیار زیاد یا حتی جلوگیری از توسعه بیشتر خوردگی و محافظت از فلز خواهد شد. فرایند شکل گیری یک فیلم محافظ ، انفعال نامیده می شود. به عنوان مثال ، فیلمهای SiO2 ، Al2O3 ، Cr2O3 و سایر اکسیدها تشکیل می شوند. این سازه های فیلم اکسید متراکم ، کامل ، بدون سست ، بدون ترک خوردگی و لایه برداری آسان نیستند که می توانند از فلز پایه محافظت کرده و از اکسیداسیون بیشتر جلوگیری کنند. به عنوان مثال ، Fe2O3 زمانی تشکیل می شود که آهن در دمای بالا اکسیده شود. در مقابل ، برخی از فیلم های اکسید ناپیوسته یا متخلخل هستند و از فلز پایه محافظت نمی کنند. برخی اکسیدهای فلزی مانند Mo2O3 و WO3 در دماهای بالا فرار هستند و به هیچ وجه خاصیت محافظتی برای پوشاندن بستر ندارند.
مشاهده می شود که تولید فیلم اکسید و ساختار و خواص فیلم اکسید از مشخصات مهم خوردگی شیمیایی است. بنابراین ، توانایی بهبود مقاومت شیمیایی فلزات ، عمدتاً با آلیاژ یا روش های دیگر تشکیل می شود ، و تشکیل یک فیلم اکسید پایدار ، کامل ، متراکم و باند محکم در سطح فلز ، که به عنوان فیلم غیرفعال نیز شناخته می شود ، شکل می گیرد. خوردگی الکتروشیمیایی یک شکل مهم و جهانی خوردگی فلزات است. این ناشی از اختلاف پتانسیل الکترود بین فلزات مختلف یا شیارهای مختلف فلز است. این خوردگی سلول گالوانیک بین ریزساختارها ایجاد می شود ، بنابراین به آن خوردگی میکروسل نیز می گویند. خوردگی الکتروشیمیایی با وجود یک دی الکتریک ، اختلافات احتمالی در برقراری ارتباط یا تماس بین فلزات مختلف ، میکرو مناطق فلزی یا فازها مشخص می شود و جریان خوردگی ایجاد می شود.